1. حفاظت در برابر تداخل الکترومغناطیسی:
برای تداخل الکترومغناطیسی با فرکانس پایین، معمولاً از تأثیر منبع تغذیه (مانند 220 ولت، 50 هرتز AC) ناشی می شود. سیم کشی استاندارد را می توان برای اطمینان از جدا بودن خط برق AC و خط سیگنال استفاده کرد و تداخل هنگام عبور از سینی کابل یا لوله محافظ به حداقل می رسد. ➢ برای تداخل الکترومغناطیسی با فرکانس بالا، خط سیگنال فلومتر نباید به موازات کابل برق قوی (مانند 380 ولت، 220 ولت) قرار گیرد و در صورت لزوم می توان از سیم محافظ استفاده کرد. ➢ زمین خوب فلومتر و خطوط آن می تواند تداخل ناشی از برق رسانی به تجهیزات را کاهش دهد.
2. بررسی و حذف تداخل سیگنال:
شرایط عایق و پوشش الکترودهای فلومتر الکترومغناطیسی را بررسی کنید. مخصوصاً برای فلومترهای با قطر کوچک، مقاومت عایق الکترودها و آسیب دیدگی آسترها را بررسی کنید. ➢ لکه های روی سطح الکترودها و آسترها را تمیز کنید، مقاومت عایق الکترودها را اندازه بگیرید و چرخه تمیز کردن را با توجه به ضخامت لکه ها تعیین کنید. ➢ مقاومت عایق سیم پیچ تحریک را بررسی کنید تا از سیگنال های تداخلی ناشی از رطوبت سیم پیچ یا مشکلات ترمینال های سیم کشی جلوگیری کنید.
3. در نظر گرفتن عوامل محیطی در محل:
➢ برای تداخل الکترومغناطیسی با فرکانس پایین، معمولاً از تأثیر منبع تغذیه (مانند 220 ولت، 50 هرتز AC) ناشی می شود. سیم کشی استاندارد را می توان برای اطمینان از جدا بودن خط برق AC و خط سیگنال استفاده کرد و تداخل هنگام عبور از سینی کابل یا لوله محافظ به حداقل می رسد.
➢ برای تداخل الکترومغناطیسی با فرکانس بالا، خط سیگنال فلومتر نباید به موازات کابل برق قوی (مانند 380 ولت، 220 ولت) قرار گیرد و در صورت لزوم می توان از سیم محافظ استفاده کرد. ➢ زمین خوب فلومتر و خطوط آن می تواند تداخل ناشی از برق رسانی به تجهیزات را کاهش دهد.
4. کالیبراسیون و آزمایش فلومتر الکترومغناطیسی:
➢ پس از نصب، فلومتر را کالیبره و تست کنید تا از دقت اندازه گیری آن اطمینان حاصل کنید.
➢ انجام تعمیر و نگهداری و کالیبراسیون منظم برای حفظ دقت و قابلیت اطمینان طولانی مدت.